دربارهی من
فرشاد رضاپور هستم، Front-End Engineer با تخصص React و Next.js. یوکندو رو از دل یه تجربهی واقعی ساختم، نه یه پلن از پیش نوشتهشده.

هفت شغل همزمان، و بدون جواب برای یه سوال ساده
تو یه شرکت هفت حوزهی مختلف رو همزمان انجام میدادم: طراحی سایت، طراحی پوستر با فتوشاپ، طراحی رابط کاربری، برگزاری نمایشگاه و خرید آیتم تبلیغاتی، سئو و استخدام نیروی پارهوقت، همکاری با واحد فروش، و همکاری با تیم بکاند. از بیرون خوب به نظر میرسید. ولی وقتی میپرسیدن تخصصت چیه، جوابی نداشتم.
از اون شرکت بیرون اومدم و یکی رو انتخاب کردم. اول UI/UX خوندم — مدرسهی Interaction Design Foundation، چند مدرک — بعد فهمیدم علاقهی واقعیم به خود کده. رفتم سمت فرانتاند.
ورشکستگی، و برگشتی که با پنج رزومه شروع شد
یه دوره کاسبی کردم و همزمان طراحی سایت رو هم نگه داشتم. دو سال بعد ورشکست شدم. کل سرمایهام رفت. حس میکردم از صفر شروع کردم — ولی مهارتم سرجاش مونده بود. تنها چیزی که ورشکستگی نتونست ازم بگیره.
دورههایی که خونده بودم رو مرور کردم. پنج رزومه فرستادم، سه تا جواب مثبت گرفتم. از یکی از همون سهتا، سه ساله دارم تو ایرانخودرو، روی سامانههای فروش خودرو، کار میکنم.
یه ویدیوی اینستاگرام، و یوکندو
اولین پروژهی فریلنسم یه شرکت آلمانی تو حوزهی کریپتو بود، از طریق معرفی یه آشنا. سایتشون رو با HTML و CSS و جاوااسکریپت زدم و پول رو به تتر گرفتم. هیچ آگهی ندیده بودم، هیچ رزومهای نفرستاده بودم.
بعدش یه نمونهکار که برای جذب یه مشتری ساخته بودم رو — چون اون مشتری چیز دیگهای میخواست — گذاشتم تو اینستاگرام با یه آهنگ و این کپشن: «وقتی کارفرما میگه پول مهم نیست، فقط کیفیت مهمه.» انتظار ۱.۳ میلیون بازدید رو نداشتم. اون پیج دو هفتهاش بود، و اون پست نهم بود؛ هشت پست قبلی هیچکدوم نگرفته بودن.
بیش از ۵۰۰ دایرکت اومد. حدود ۳۰٪ پروژه میخواستن، حدود ۶۰٪ آموزش میخواستن. از اون ۳۰٪، با یه فیلتر سختگیرانه، ۱۰ کلاینت خوب موند که هنوز باهاشون کار میکنم. و اون ۶۰٪ — حدود ۳۰۰ نفر — دلیل ساخته شدن همین دورههان.
اگه شما هم دنبال یه مسیر واقعی و بدون حاشیهاید، این دورهها دقیقاً برای همون آدمها ساخته شدن.